9.Cumhur Başkanımız Süleyman Demirel 'in Bende ki Yeri

Çocukluğumun önemli bir bölümünün geçtiği dede evinde hatırına kalan birçok hatıra hala çok güzel. Babaanne ve dedem birçok konuda olduğu olduğu gibi siyasette de çekişip dururdu. Rahmetli dedem her ne kadar fanatik (olduğu dönemde "koyu" denirdi) Doğruyol'cu  (Demirel'ci) ise babaannem ondan daha fanatik Anap'cı (Özal'cı) idi ve inanılmaz kışkırtıcı propaganda yapardı. Durduk yere hiçbir sebep yokken bazı sabahlar evde uçuşan tencere yada birbirlerine aşıkların yaptıkları (saz ile atışmaktan bahsediyorum elbette) siyasi söylemler nedeniyle  yükselen sesler ile uyanırdık. Babama göre dedem ile babaannemin birbirine seni seviyorum deme yöntemi buydu. :))) Bu sebepten mi bilmiyorum biz 3 kardes hiçbir zaman için siyaset ile çok ilgilenen kişiler olmadık. Hatta anne, babam bile belirli bir partinin taraftarı olmadı.

Dedemin ve babaannemin fanatikliği nedeniyle bizim evde haberler  (rahmetli dedem hep "ajans" derdi) hep pür dikkat izlenir asla çıt bile çıkarılmazdı. Sanırım bu dönem bilinç alımıza işlenmiş olacak ki Turgut Özal öldüğünde sevmediğim yada ilgim olmadığı halde aileden biri ölmüş kadar üzülmüştüm ben. Hala bugün gibi aklımda o zaman nasıl acı çektiğim.